Կարծում եք՝ Բայդենը ինչ-որ երկրորդական PR նկատառումներից ելնելով ճանաչեց Հայոց ցեղաս պանությունը։ Դա այդպես չէ։ Ամեն ինչ շատ ավելի խորն է։ Բացատրեմ…Սարգիս Ծատուրյան

Սարգիս Ծատուրյանն իր էջում գրել է. Կարծում եք, որ ԱՄՆ նախագահ Ջոզեֆ Բայդենը ինչ-որ երկրորդական PR նկատառումներից ելնելով ճանաչեց Հայոց ցեղաս պանությունը։ Դա այդպես չէ ։ Ամեն ինչ շատ ավելի խորն է, Հարգելի հայրենակիցներ, Հայկական հարցը սերտ կապ ունի ամերիկա-իրանական հարաբերություններում նախատեսվող

ջերմացման հետ, որը պատրաստում են Սպիտակ տան պաշտոնյաները։ Արժեր Բայդենին ցեղաս պանության մասին պատմական խոսքեր ասել, և Երուսաղեմը, Անկարան ու Բաքուն, բառիս բուն իմաստով, թքեցին։ Ապրիլի 26-ին Բաքվի մինիսուլթանատի մամուլի քարտուղարը հայտարարել էր, որ պատրաստ է մոտ ժամանակներս ընդունել Թուրքիայի, Իսրայելի եւ Ադրբեջանի եռակողմ

գագաթաժողովը ՝ ընդգծելով, որ Անկարան եւ Երուսաղեմը կհետեւեն նմանատիպ (այսինքն ՝ հակաիրանական եւ հակահայկական) շահերին: Israel Hayom-ի Հոդվածում Թել Ավիվի համալսարանի Մերձավոր Արեւելքի պատմության ամբիոնի դասախոս Էյալ Զիսսերը շեշտադրումներն արել է հետեւյալ կերպ: «Թուրքիայի նախագահն աստիճանաբար անտարբերության է մատնվում երկրի ներսում և Մերձավոր Արևելքում։ Թուրքիայի

տարածաշրջանային հեգեմոնիայի նրա տեսլականը ճն շված էր արաբական երկրներում «մա հմեդական եղբայրների» կրած պարտություններով։ Անկարան նաեւ բաց է թողել Հունաստանի, Կիպրոսի, Իսրայելի եւ Եգիպտոսի հետ բնական գազի հետախ ուզման ոլորտում համագործակցելու իր հնարավորությունը: Սակայն այս ամենը խամրում է չարագուշակ ստվերի համեմատ, որը հանգեցնում է Բայդենի վարչակարգը։

Վաշինգտոնն իր խաղաղարար և հոգատար ուղերձները պահեց մեր իրանական թշ նամու համար՝ բանավոր գրո հելով տարածաշրջանում իր դաշնակիցներին։ Սկզբից բաժին հասավ սաուդցիներին, իսկ այժմ հերթը հասավ Թուրքիային ։ Ապրիլի 24 — ին ԱՄՆ-ն հայերի դեմ 1915 թվականի վայ րագությունները ցեղաս պանություն է ճանաչել,

ինչից ջանասիրաբար խուսափել են ԱՄՆ-ի նախագահները մինչև Ջո Բայդենը։ Էրդողանը պարզապես չի ընդունում Բայդենի նկատառումները։ Քաղաքական ոլորտում, ինչպես նաեւ անվտան գության եւ հատկապես տնտեսական ոլորտում Վաշինգտոնի գործողությունների հանդեպ վա խը Անկարային դրդում է Իսրայելի կողմը: Ճիշտ է, Երուսաղեմն ու Անկարան դժ վար թե վերսկսեն սերտ միությունը, քանի որ այդ կապերը մթագնել են

Էրդողանի սխալների պատճառով, բայց երկու երկրներն ունեն շատ ընդհանուր շահեր, որոնց շուրջ կարելի է համագործակցել ՝ իրանական հարցից մինչև Սիրիա և Միջերկրական ծովում բնական գազի արդյունահանումը։ Իսրայելը թուրքական սուլթանատից և Բաքվի մինիսուլթանաթից տորպեդու է ստեղծել, որը մտադիր է գործարկել

Իրանի դեմ ։ Ի դեպ, հրեական պետության համար վտանգավոր այս մտահղացման մեջ Բենյամին Նեթանյահուի թիկունքում կանգնած են բրիտանացիները։ Միայն թե հաշվի չի առնում Բիբին, որ Լոնդոնը հեռու է գտնվում Իրանից, իսկ Թել Ավիվը՝ մոտ։ Ես հիմա իրանական հրթ իռների թռիչքային ժամանակի մասին եմ ասում։ Թեեւ

Բայդենի համբերությունը նույնպես անսահմանափակ չի, նա անհնա զանդության համար կպա տժի.. Ճակատագիրն ինքնին բարեհաճում է Հայաստանին այսօր մերձենալ Իրանի և Արաբական Արևելքի երկրների հետ ։ Առավել հարմար պահ չի լինի… Ինչպես լուսացույցի մասին անեկդոտն է ասում՝ «Գնացեք, էլ կանաչ չի լինի»։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: