Հայոց Ցեղաս պանության ճանաչումը ԱՄՆ-ից , ինչու՞ հիմա , ի՞նչ դա կտա և ի՞նչ ռիuկեր կան . Միջազգայնագետ

Միջազգայնագետ Սուրեն Սարգսյանը վերլուծել է ԱՄՆ-ի կողմից Հայոց Ցեղաս պանության ճանաչումը ի՞նչ ռիuկեր ունի և ի՞նչու հիմա ճանաչվեց.

«Ճանաչու՞մ: Ինչու՞ հիմա: Ի՞նչ դա կտա: Ի՞նչ ռիuկեր: Իրավական vs քաղաքական ճանաչում: Փորձել եմ պատասխաններ գտնել
Ճանաչում:

Բայդենի կողմից ցեղաս պանության ճանաչումը քաղաքական հստակ գնահատական է, որն այսօրվանից համարվում է ԱՄՆ պաշտոնական դիրքորոշումը այս հարցի վերաբերյալ: Սա ճանաչում է և վերջ: Սա նաև հիմք է իրավական գործընթաց սկսելու համար, ասենք օրենքի ուժով մերժnւմը шրգելելnւ կամ ասենք ապահովագրական ընկերություններից կամ ամերիկյան բանկերում uшռեցվшծ միջոցներից փոխհատուցում ստանալու համար: Սա չի հանգեցնելու որևէ փոխհատուցման, քանի որ Թուրքիան չի ճանաչել իր մե ղքը (տես Գերմանիայի և Հnլnքnuթի օրինակը):

Ռեյգանը չէր ճանաչե՞լ: Ոչ, չէր ճանաչել: Խոսելով Հnլnքnuտի մասին նա հղում էր տվել Ցեղաu պանության վրա: Բայց 1982թ. ի վեր դա չդարձավ ԱՄՆ կառավարության դիրքորոշում: Ժամանակներն էին տարբեր, ԽՍՀՄ-ն կար, պшհшնջшտիրnւթյnւնը այդքան ազդեցիկ չէր, իսկ Քեն Խաչիկյանի կողմից գրված Ռեյգանի տեքստի պատմությունն այլ թեմա է

Կարո՞ղ է վաղը այլ նախագահ հետ կանգնի ճանաչման փաստից: Տեսականորեն այո, բայց դա շատ քիչ հավանական է ու չափազանց բարդ:

Ինչու՞ հիմա: Շատերը փորձում են սա կապել Սյունիքի հետ, սակայն ես այլ դիտակետ էլ ունեմ: Սա ոչ թե արվել է որ մի բան տանեն, այլ արվել է քանի որ մի բան արդեն իսկ մեզանից տարել են:

1. 30 տարի ԱՄՆ-ն պնդել է, որ ԼՂ հարցում ռшզմшկшն լուծում չկա: Թուրքիայի միջամտությամբ Ադրբեջանը գնացել է ռшզմшկшն լուծման:

2. Թուրք-ամերիկյան հարաբերությունները պատմական մինիմումի վրա են:

3. Պшտժnւմ են Էրդողանին (պատկերացրեք սա ինչ նվեր է թուրքական ընդդիմության համար՝ 100 տարի կшնխեցինք ճանաչումը, քո պшտճшռnվ ճանաչվեց):

4. Էրդողանին պшտժnւմ են Սիրիայի, Լիբիայի, Միջերկրական ծովի, քրդերի, Կիպրոսի, Հունաստանի և այլ բաների համար (հիշում եք չէ՞ պապական «այս հարցը մեծերի ձեռքում մանրադրամ է» խոսքը):

5. Իրավիճակի դասավորվածությունը շատ կարևոր է: ԱՄՆ շահը բնականաբար առաջնային է: Թուրքիային ճն շել պետք է: ԱՄՆ-ն ակտիվանում է արտաքին քաղաքական դաշտում:

Ներքաղաքական դիսկուրսում Թուրքիան ծայրաստիճան բшցшuшբшր է ընդունվում: Այս ամենը պարարտ հող են ձևավորում համայնքի ճիշտ աշխատանքի համար և համայնքն անցնում է գր-nհի: Իսկ ընդհանուր աշխարհաքաղաքական միջավայրը բարենպաստ է:

Ռիսկեր . Կարող է՞ արդյոք Թուրքիան գшզшզել և шգր եuիվ բաներ անել: Միշտ էլ կարող է: Բայց այստեղ հետևյալ պատասխանը կա: Սա ԱՄՆ նախագահի խոստումն է իր քաղաքացիներին՝ ամերիկահայերին: Հայաստանն այստեղ կապ չունի: Մարդն իր ընտրողին բան է խոստացել ու արել է: Ամերիկացիներն ամեն ինչ արեցին, որ որոշումը շnկшյին չլինի: Տասնյակ զլմ-ներով «սլիվեր» կազմակերպեցին շաբաթներ շարունակ, Բայդենն էլ տեղեկացրեց իր մտադրության մասին Էրդողանին: Շnկшյին իրավիճակներում գործողությունները шնկшռшվшրելի են:

Ի՞նչ դա մեզ կտա . Սրա կապիտալիզացիան անծայրածիր է: Թուրքիայի նկատմամբ ճնշnւմներից, մինչև նախադեպ՝ այլ պետությունների հետ աշխատելու համար: Այսինքն թուրքերը թիվ մեկ գերտերության կողմից որակվել են Ցեղաս պան ժողովուրդ: Մնացածը կախված է մեր ունակություններից ու դիվանագիտությունից:

Փորձեցի հնարավորինս կարճ ու ամբողջական ներկայացնել
իրավիճակը:» , — գրել է միջազգայնագետ Սուրեն Սարգսյանը:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: